Afijn we verlaten dus Isfahan en maken een loop oostwaarts door de woestijn. Nou daar was weinig aan, saai landschap en zandstorm.

Zonde van die 100 liter diesel die we er met dit rondje doorheen hebben gejaagd gelukkig vallen de kosten van € 1,- dan weer mee. Aan het eind van de ronde was het ook weer gelukt de tank weer helemaal af te vullen. We naderen de stad Yazd volgens de top 10 lijstjes een “must see” in Iran maar eerst nog even langs “Chak Chak” dit is een bedevaartsoort tegen een bergwand aan. Het verhaal gaat dat een Princes verjaagd werd door het toen opkomende islamitsche arabieren en iets met bergen die opengingen en zich weer sloten en zo de arabieren verbijsterd achterlieten. Enfin ze kwam bijna om van de dorst maar toen was er deze plek want chak chak betekent druppelen, er sijpelde dus water uit de berg en ze leefde nog lang en gelukkig. Na €3,- p.p te hebben betaald mochten we een aantal eindeloze trappen oplopen om uiteindelijk bij een soort grot aan te komen waar wat lichtjes branden niet echt bijster interessant.

Wat wel bijzonder is, is het verhaal van het geloof. Al heel veel eeuwen voor het christendom en de islam was er het zoroastrianisme, één van de eerste geloven dat maar één god kende die “Ahuramazda” werd genoemd. In ieder geval ergens in de maan juni komen vele aanbidders van dit nog steeds bestaande geloof naar deze plek. Ze komen voornamelijk uit Pakistan en India. Op naar Yazd. We parkeren vlakbij de het oude deel van de stad die al duizenden jaren bestaat en precies in het midden van Iran ligt. We slenteren wat door de straatjes en aanschouwen de gebouwen veelal van steen en daarna gepleisterd wat meer weg heeft van modder met stro erin, wel keihard. We waren niet echt ontroerd van wat een echte trekpleister moest zijn.

Wat wel in de smaak viel waren de belgische frieten en de aangrenzende moskee.

We kamperen vlak buiten de stad om de volgende dag de “ Vuurtempel” te bezoeken. Joska bekijkt deze alleen aangezien die meer geïnteresseerd was in dit geloof en ik vond € 3,- te gortig om naar een brandend stuk hout te kijken. Nou dat is wat kort door de bocht maar wel eerlijk.

Daarna volgde nog een kijkje bij de Towers of Silence. Deze behoorden ook toe aan dit geloof en klinkt wat luguber maar tot enkele tientallen jaren geleden werd het zo gedaan. De torens die nu aan de rand van de stad liggen maar vroegen ver buiten de oude stad dienden als plek voor een zogenaamde “luchtbegrafenis” een wat zult u zeggen!! Ja “luchtbegrafenis” de koster zullen we maar zeggen bracht de overledene naar boven en werd ten prooi gelegd aan de gieren daarna werden wat er van het lichaam over was in het gat gedumpt in het midden. In de ogen van de Zoroastrians was dit de minst kwalijke manier om de aarde te bevuilen. Tegenwoordig mag dit niet meer en zijn de gieren verdwenen en rest onderaan de berg een voor ons doen normale begraafplaats. het lichaam van de overledene wordt wel in een blok beton gegoten voor het ter aarde gaat.

Op naar Kerman en de “ Dasht-e Lut” woestijn wat zoiets betekent als eindeloze leegte.

Nico & Joska

Wordt vervolgd

Nog wat extra plaatjes….