We zijn dus onderweg in Armenië, met een oppervlakte van ongeveer ¾ van Nederland is het niet erg groot. Armenië is wel een van de oudste landen ter wereld officieel ligt het in Azië maar daar denken de inwoners en de politiek anders over, die voelen zich meer Europees. Als je één van de oudste landen bent wil dat niet zeggen dat je de boel goed voor elkaar hebt. De grenzen in het noorden (Georgië) en zuiden (Iran) ja die zijn wel ok. Maar oost en west dat geeft op moment nog al wat problemen. In het westen waar het grenst aan Turkije komen de problemen voort uit de Ottomaanse periode (1299-1922) rond 1915 vond de Armeense genocide plaats waar tussen 1 en 1,5 miljoen mensen toen zijn vermoord… De grens is al zo’n 30 jaar dicht en dat heeft weer te maken met de oostgrens daar waar Azerbeidzjan ligt. Het is allemaal vrij ingewikkeld want in Azerbeidzjan ligt Nagorno-Karabach, een niet erkend land, maar de regio zou officieel sinds 1994 tot Azerbeidzjan behoren ondanks dat er voornamelijk Armeniërs wonen, er kwam dus oorlog en Turkije steunde Azerbeidzjan en daarom ging de grens dicht. De problemen zijn nog steeds niet opgelost want in 2020 was er weer oorlog tussen beide landen om datzelfde Nagorno-Krabach waar ongeveer 140.000 Armeniërs wonen en een vorm van zelfbestuur hebben, gesteund vanuit Armenië. Ditmaal kwamen de Russen tussenbeide en sindsdien is er een soort padstelling. Op dit moment is het weer hommeles want ineens gaan de US of A samenwerking zoeken met de Armeense regering en zelf een 10 daagse militaire oefening houden in een gebied gecontroleerd door de Russen en grenzend aan Iran…. Dat zoiets de stabiliteit niet ten goede komt moge duidelijk zijn.

Ok tot zover een beetje achtergrond info, we toeren dus door dit prachtige landschap waar het op dit moment “ hooitijd” is. Dit levert prachtige plaatjes op, de hoog opgestapelde pakken hooi en stro op de toch wel imposante trucks. Hier geen John Deere of New Holland nee gewoon een UAZ truck met een dikke V8 op lpg in het vooronder.

Vanaf Lake Sevan willen we dwars oversteken over een hoogvlakte richting de door een Nederlands gerunde camping genaamd de 3G’s. De naam komt voort uit de regio waar het ligt namelijk tussen de dorpen Garni, Goght en Geghard. Het is een hele klim en soms even de juiste weg zoeken, we stijgen tot ruim 3000 meter en kamperen bovenop de hoogvlakte in de nabijheid van de bekende “ Azhdahak “ oude vulkaan. Bovenop zien we ook diverse primitieve kampementen van veehouders die hier in de zomers hun kudde’s laten grazen. De tracks zijn prachtig totdat we weer naar beneden het dal in moeten rijden dan veranderd alles in een hobbelige weg.

Na een paar heerlijke dagen op de camping met zwembad wordt het tijd om Armenië verder te ontdekken en rijden we naar de hoogste berg van het land “ Mount Aragats” deze meet ruim 4100 meter en je kan met de auto tot 3200 meter komen waar je fraai uitzicht hebt over het meer en de voorheen hoogste berg van het land die tegenwoordig in Turkije ligt; de ruim 5100 meter hoge “ Mount Ararat”. In het land wordt nog wel steeds verwezen naar de naam van deze berg zo heb je namelijk Ararat bier en Ararat cognac.

Onze route leidt ons helemaal naar het noordwesten waar national park “Lake Arpi” zich bevindt. We kamperen mooi aan de bosrand met uitzicht op het meer, worden weer spontaan uitgenodigd om deel te nemen aan een “pic-nic” en worden volgestopt met lokale lekkernijen en de nodige alcoholische drankjes. Ik waag me zelfs nog aan een duet middels karaoke. We besluiten nog een nachtje te blijven op deze plek om wat klusjes te doen e.d. Terwijl het al donker is horen we de regen tikken op dak maar tegelijkertijd ook het spinnen van de wielen van een volgas rijdende auto. Echt ver komt ie niet want de regen heeft de oppervlakte van de onverharde paden veranderd in een ijsbaan. De bestuurder komt naar ons toe en vraagt of we hem kunnen helpen. We staan echter op het punt op bed te gaan, maar we krijgen zoveel in deze landen dat wordt het ook tijd om te geven. We klappen het dak in en gaan in het donker op pad. Het is een vrij moderne 2wd auto uit Iran met 3 Iranezen erin, ik stel eerst voor om het zelfs eens te proberen en vraag iedereen uit te stappen zodat de auto lichter is. De traction control uitgeschakeld dus veel wielspin, de modder vliegt in het rond en ik maak flink meters, half in het spoor half in het gras rij ik een heel eind totdat er een behoorlijke helling komt. Plankgas probeer ik een poging maar het gaat niet… Toch maar mooi een paar honderd meter opgeschoten. We besluiten de toyo te halen en de auto naar boven te lieren.

Als een geolied team (ervaring uit de trophy tijd) lierde we het onfortuinlijke stel in 3 x omhoog. Zelfs de toyo glibberde en gleed alle kanten op maar in de 4 laag met de sperren erin konden we ons verplaatsen. Eenmaal de auto boven hebben we hem naar de uitgang gesleept en zijn we 3 Iraanse vrienden rijker. De volgende dag alle sleep, lierbenodigheden en onze schoenen gewassen in het meer en te drogen gelegd in de zon. De toyo kon ook wel weer een wasbeurtje gebruiken, de modder zat vet vastgeplakt aan de wielen.

We reizen verder en doen diverse kloosters “ Monestery’s” aan er omheen kan ook haast niet want het land staat er vol mee. Armenië was trouwens ook het eerste land ter wereld dat het christendom tot staatsreligie verhief, dat alles zo 300 n chr. In diverse kerken branden we een kaarsje ter nagedachtenis aan onze dierbaren. Bij bezoek aan een van de kerken waande ik me plots in Benin bij de voodoo’s want ik staarde naar een nogal vreemd ritueel. Een gezin kwam op de oude begraafplaats aanlopen met een plastic tas met daarin een levende haan… Pa haalde de haan eruit en terwijl ma filmde en dochter toekeek sneed pa de kop van de haan en besmeurde de grafsteen met bloed.. De poten en een zakje zout waren stille getuigen van dit voorval, de haan belandde op de BBQ. Navraag leerde dat dit vrij normaal was in dit land en het een offer betrof.

Rond Jermuk bezoeken we nog een van de vele watervallen die dit land rijk is en kamperen we bij een heuse geiser, om de tien minuten is deze “ natural whirlpool” actief.

Op de kaart zie ik dat je een soort rondje kan rijden in het zuiden en dat is wat we gaan doen. Het is een “witte weg” op de navigatie en de ervaring leert dat het dan goed is te doen, de zwart gestippelde wegen zijn doorgaans wat uitdagender. Deze en meer avonturen verschijnen in de volgende blog.

Deze automatisch krijgen in de mail?

Meld je onderaan de pagina aan met je mail adres.

Nico & Joska