Wat is dat nou voor gekke titel, Doha ligt toch in Qatar en we zijn nog in Iran, daar liggen nog minstens drie landen tussen. Irak, Koeweit en Saudi Arabië, klopt helemaal maar als je met het vliegtuig gaat ben je er in iets meer dan een uur. Dan stap je over op een ander vliegtuig en 7 uren later sta je in het koude Nederland. Na drie weken Iran, eist het dragen van zo’n hoofddoek zijn tol. De druk werd letterlijk te hoog, oké wat doen we.

Knopen doorhakken nu en snel, Joska gaat terug naar Nederland om het waarschijnlijk erfelijke probleem van een te hoge bloeddruk voor eens en voor altijd de kop in te drukken en dat gaat helaas niet zonder medicatie die dan altijd nodig zal blijven.
Nou da’s mooi k.t, zit je dan te snotteren met waterlanders op je hotel kamer. We maken nog wel een bezoekje naar de meest bezochte plek in Shiraz de “ Nasir Al Molk” moskee, die bekende met die gekleurde raampjes, pracht ding hoor, bijzondere sfeer maar met het vertrek in je achterhoofd daar wordt je niet echt vrolijk van.

De vluchten zijn goed gegaan en Joska logeert een tijdje bij haar moeder, ik ga alleen door en we hopen elkaar in Oman weer te ontmoeten. Het zal lastig worden maar het komt goed…

Ik zal het een tijdje zonder moeten doen met van alles en nog wat. Wat eten we vanavond kook jij of ik? Zonder mijn uitkijk naar rechts komt er ook wat aan, zonder mijn stuur even dan maak ik rijdend een foto, zonder mijn zeurpiet, zonder mijn maak even een hotspot op je telefoon, zonder mijn mag ik tegen je aan liggen want ik heb het koud, zonder mijn keuken princes, zonder mijn spelletjes tegenstander, zonder mijn spellings en grammatica controle voor de blog en nog alles wat ik nog meer vergeten ben. Knap maar snel op dan kunnen we weer samen verder.

Nico (Joska is er even niet)

Wordt vervolgd,