Joska is naar huis en ik zit nog steeds in Shiraz, het einde van het verblijf in Iran nadert het is ongeveer 2 dagen rijden naar de grens. Ik besluit toch naar Persepolis te gaan. Eens het centrum van het Perzische rijk met een lange historie.

Ook breng ik nog een bezoek aan de nabij gelegen tombe’s uitgehouwen in de rotsen tientallen meters hoog waar onder andere Darius de I ligt (leefde zo’n 500 jaar v chr). Verder spendeer mijn laatste paar dagen met het slenteren over de vele bazaars en kijk in talloze winkeltjes. Het zijn er vele honderden soms kan ons westers denken er niet bij hoe al deze zelfstandige ondernemers allemaal kunnen bestaan. Maar het is overdag en ’s avonds een drukte van belang en overal is wel wat te doen ondanks het overaanbod volgens mij.

Regelmatig wordt ik aangesproken op straat of een restaurant “ where’ re you from” en vervolgens “welcome to Iran”. In het hotel waar ik verblijf “ Niayesh Boutique Hotels” is ook een Tourist Agency (reisburo) gevestigd.

Key2persia medewerkster Bahare Tofigui vraagt me of ik een interview wil doen over het hoe en waarom ik naar Iran ben gekomen. Terstonds maken we nog een promo voor het hotel.

Iran is een zeer gastvrij land met de meest vriendelijke mensen die je welkom heten het negatieve reisadvies is dan ook totaal onterecht. Natuurlijk zal er wel eens een incident plaatsvinden maar dat gebeurt in ieder land. Dat het westen het niet eens is met het beleid van de Iranese regering is een ander verhaal maar daar heb je dan als reiziger niks mee te maken. Al eerder op de reis door Iran hebben we Mikeal en Corrina ontmoet en het idee was om samen door Irak en Koeweit te reizen. Ik ontmoet heb weer bij het hotel, op de dag van vertrek spreken we een kampeerpunt af en ieder volgt zijn weg. Eenmaal het chaotische verkeer van Shiraz achter me latend ga ik weer de bergen in. Het is een mooie rit, aangezien het voordelig diesel tanken een soort sport is geworden waag ik weer een poging. Pomp 1 zegt me niet te kunnen helpen, het is bekend dat hoe dichter je bij de grens komt hoe lastiger het wordt. Pomp 2 ook geen tankpas een trucker geeft met spontaan zijn reserve voorraad van 25 liter! Alsjeblief nee nee ik wil er niks voor…

We kamperen een eindje van de weg maar die blijkt tijdens de nacht toch redelijk hoorbaar ook door het gemis van Joska slaap ik niet zo best. We hadden besloten om er drie dagen over te doen dus we hebben nog twee volle dagen om naar de grens te rijden. Het volgende kampeerpunt ligt aan de kust weer besluiten we ieder zijn eigen tempo te rijden en ontmoeten elkaar op afgesproken plek, we gebruiken beide dezelfde off-line navigatie dus elkaar missen is zo goed als onmogelijk. De 25 liter van gister is er weer doorheen gejaagd dus ik stop bij een kleine dorpspomp en ja hoor geen probleem, hoeveel wil je? Ik vraag om 50 liter op de ipad toetst de man 90 in voor 50 liter normaal zou het 30 zijn maar ik betaal graag een paar cent meer per liter. Echter na de 50 liter getankt te hebben kwam er een andere aap uit de mouw…. nee hij bedoelde 9000 toman per liter ipv de gebruikelijke 600 oei da’s een behoorlijk verschil. Of ik even een slordige 4.950.000 rial wil afrekenen.. Nou nee want dat heb ik niet meer! Ik heb maar 3,3 milj over uiteindelijk hoop gezeik heen en weer via google translate uiteindelijk duw ik hem $ 5,- in z’n hand en rijd weg.. de groeten.

Enige voordeel is de tank zit nu weer helemaal vol. Aangekomen bij de kampeerplek neem ik een duik in de “ Perzische golf” het water is heerlijk maar wel behoorlijk zout, ik had de extra jerrycan al gevuld onderweg dus kon mooi het zoute water van me af douchen.

Wat restte was nog één dag rijden naar de grens. Onderweg werd veel getoeterd en vele duimen omhooggestoken. We worden soms gedwongen te stoppen om selfies met ze te maken.

Het is vrijdag wat weekend betekent iedereen is vrij en gaat er op uit om te bbq en picknicken vooral op plaatsen die wij in gedachten hadden om te wildkamperen. We besluiten dan toch maar op de grens te kamperen lekker rustig dachten we. Helaas ging dat laatste niet op want het was een drukte van belang, zodra het donker werd begonnen de honden met hun geblaf en gejank de hele nacht door. Toen ze eindelijk ophielden begon een half uur later de naastgelegen moskee met zijn riedeltje het is 06.30 na een slechte nacht besluit ik er maar uit te gaan en wachten tot de grens procedure kan beginnen. En het werd me er eentje…

Iran uit, Irak in dwars door Basra en Irak uit en uiteindelijk Koeweit in totaal 12 uren verder. Talloze stempeltjes heen en weer geloop en gerij proberen wat te communiseren met google translate en $157,- armer zijn we 100 km opgeschoten.

Al met al was iedereen heel aardig en behulpzaam, volgende keer maar een nachtje kamperen in Irak. Aangezien we in het donker een wildcamp zochten wisten we niet precies waar we stonden We werden in de  ochtend wakker vlak naast een dromedaris kamp, deze kwamen dan ook spontaan even een kijkje nemen en wilden natuurlijk een selfie hoe kan het ook anders in deze regio….

Groetjes Nico

Met dank aan de wifi van Ikea in Bahrein.

Wordt vervolgd